O sobie samym

Tutaj jestem, gdzie byłem,

Gdzie się urodziłem.

Tu się wychowałem i tutaj zostałem.

Mogłem jechać-wyjechać

I stąd się oddalić,

Ale jednak zostałem

Z Tymi, co zostali...

   Słowa tej piosenki w gruncie rzeczy wyjaśniają wszystko... Wśród rzeczy, bez których żyć nie umiem są:
- dom – taki własny i na stałe (bo domatorem jestem, tyle że mobilnym i żyć gdziekolwiek, czy na chwilę raczej bym nie potrafił)
- góry – takie bliskie lub dalekie, niskie lub wysokie, w gruncie rzeczy jakiekolwiek (chociaż w sekrecie powiem, że Beskidów i Tatr nic nie jest w stanie zastąpić:-)
- pomysły (a może zamiary?) oraz wszystko, co z ich realizacją się wiąże.

   Ludzi też kocham. (Chyba nawet powinienem dodać: przede wszystkim ludzi). Za to, że każdy jest inny, i że żaden człowiek nie jest taki jak ja. I za to, że czasem kręcą nosem lub popadają w zachwyt. Ludzie zawsze są wyzwaniem. I towarzyszą nam w życiu. A towarzystwo jest ważne.

   Swój świat układałem osobiście. Najważniejszą rzeczą było określenie jaki ma być, później trzeba było zacząć wypełniać go tym, co najlepsze i dające najwięcej satysfakcji. A nawet jeśli w naszej wyobraźni wygląda on inaczej niż w rzeczywistości, to nie ma co się przejmować. Różnymi drogami Opatrzność prowadzi nas do celu. Wypełnianie to proces ciągły, ciągle trzeba coś dorzucać lub usuwać.

   Duch niespokojny, natura buntownicza (choć ugodowa) ciągle żądają czegoś nowego. Znajdują! Oczywiście, że znajdują! W podróżach i wyjazdach najczęściej, które trudno zawrzeć w słowach. Podróż, cały okres przygotowania do niej, a później makabryczny stan tuż po powrocie, kiedy trzeba nagle wrócić do rzeczywistości, zrozumieć może tylko ten, kto chociaż raz w życiu zdobył się na coś podobnego. To nie musi być podróż daleka, musi natomiast być poza granice naszych obaw i przewidywalności, która daje nam poczucie bezpieczeństwa. Konfrontacja z inną kulturą lub obcym miejscem jest najlepszym testem dla nas samych. Jednoznacznie odzwierciedla to, jakimi jesteśmy ludźmi. Lubię takie testy.

   Dziwny jestem? Świat też jest dziwny, a trwa:-) I wszyscy zachwycają się, że taki cudowny:-) (tu oczywiście grzeszę skromnością:-)...

   A prywatnie? Pracuję na UJ, jestem biologiem, kiedyś zrobiłem doktorat, mieszkam na wsi, miasta nie lubię... i inne takie... ale to już w części nieoficjalnej:-)

.::POWRÓT::.